جمعه, مرداد 27, 1396

راسته ی خارپشتان

تا چندی قبل این راسته و راسته حشره خوارانراسته ی خارپشتان SORICOMORPHA را به عنوان دو خانواده از راسته INSECTIVORA می دانستند. ولی به تازگی برخی از محققان در بررسی های خود به این نتیجه  رسیده اند که خارپشت ها و حشره خواران از نظر تکاملی، ریخت شناسی و ژنتیکی تفاوت های زیادی با هم دارند. به همین دلیل در بسیاری از رده بندی های جدید راسته INSECTIVORA حذف شده و راسته های خارپشت ها و حشره خواران جایگزین آن گردیده اند.
خارپشت ها در دست ها و پاها پنج انگشت دارند، شبگردند و در مناطق سردسیر تمام فصل زمستان را در خواب زمستانی می گذرانند. غذای اصلی خارپشت ها را حشرات و سایر بی مهرگان یا مهره داران کوچک و مواد گیاهی تشکیل می دهد، دندان های تیز و مخروطی شکل آن ها برای شکار حشرات بسیار مناسب است.
از راسته خارپشتان تاکنون یک خانواده و چهار گونه در ایران شناسایی شده است.

 چثه این جانور اندکی کوچک تر از خارپشت اروپایی است. گوش ها مثلثی شکل و از خارهای پشت سر بلند ترند. وجه تمایزش با خارپشت گوش بلند وجود یک قسمت لخت در بین خارهای بالای پیشانی است که آن را به دو قسمت چپ و راست تقسیم می کند. خارهای این گونه بلندتر از سایر خارپشت ها است به طوری که طول آن ها گاه به 38 میلی متر می رسد. خارها نوارهای سیاه و زردی دارند که چون نوار انتهایی سیاه است رنگ کلی بدن سیاه به نظر می آید. در بعضی از این خارپشت ها رنگ خارها مانند خارپشت گوش بلند گندمی و گاهی نیز کاملاً سفید است. رنگ موهای صورت و زیر بدن به رنگ پشت است.

ادامه مطلب...

   جثه این جانور از خارپشت اروپایی کوچک تر است و پوزه کشیده تر و نوک تیزی دارد. گوش هایش بسیار دراز و از خارهای پشت سر بلندتر است. دست ها و پاهای بلندی دارد. برخلاف خارپشت بیابانی و خارپشت برانت، خارهای جلوی پیشانی دو قسمت نمی شوند. طول خارها حدود 15 میلی متر است. خارها گندمی رنگند و دو نوار تیره متمایل به قهوه ای دارند. معمولاً رنگ خارهای وسط پشت به علت نبودن نوارهای تیره روشن تر است. رنگ موهای صورت، گلو و پیشانی دارچینی متمایل به زرد است. موهای زیر بدن، پهلوها، دم، دست و پا سفیدند. در منطقه سیسستان رنگ خارهای پشت و موهای زیر شکم این خارپشت تیره رنگ است. بر اساس تحقیقاتی که به تازگی از طریق مطالعه DNA، توسط دکتر پاتون از موزه جانورشناسی دانشگاه رکلی بر روی نمونه هایی که در چاه نیمه زابل جمع آوری شد انجام گرفت، مشخص گردید که خارپشت های این منطقه زیر گونه ای به نام (H.a.megalotis) هستند که با زیرگونه کرمان (H.a.auritus) تفاوت دارند.

ادامه مطلب...

خارپشت اروپایی جثه ای گرد و توپی شکل دارد، برخلاف سایر خارپشت ها، گوش هایش کوتاه و گرد است و از خارهای پشت سر بلندتر نیست. پشت و پهلوهای این خارپشت پوشیده از خارهای نیز و یکنواخت به طول تقریبی 30 میلی متر است. خارها به تناوب، نوارهای روشن و تیره ای با نوک سیاه دارند. قسمت صورت و زیر بدن این خارپشت را موهای نرم و معمولاً به رنگ قهوه ای شکلاتی پوشانده است. در اکثر این خارپشت ها موهای ناحیه سینه سفید رنگ است و تضاد مشخصی با موهای تیره تر زیر شکم دارد که وجه تمایز ظاهری آن با خارپشت اروپایی غربی است ولی تفاوت اصلی مربوط به مشخصات جمجمه می باشد.

ادامه مطلب...